Langwedocja to największy we Francji region winiarski – rozciąga się u wybrzeży Morza Śródziemnego, niemal tuż przy granicy z Hiszpanią. Aż do połowy lat 60. produkowano tu przeważnie pospolite wina czerwone, przeznaczone do kupażowania, ale od kilkunastu lat producenci stawiająca jakość, dobierając starannie szczepy oraz stosując wstępną macerację węglową, co sprzyja wydobyciu owocowego bukietu  młodych win.Głównymi szczepami tego regionu są m.in.: Clairette, Picpoul, Mauzac (wina białe) oraz Grenache, Syrah, Carignan i Aramon (wina czerwone). Charakterystyczny dla win langwedockich jest zapach ziół – szafranu, wawrzynu, anyżku i jałowca.

Podróż po Langwedocji rozpoczęliśmy od białego, lekkiego, orzeźwiającego  Picpoul de Pinet, o owocowym smaku, z wyczuwalną nutą cytryny. Wino idealnie nadaje się do owoców morza, białych mięs i ryb. Okazało się także świetnym przyczynkiem do snucia opowieści o tajemniczym przybiciu do brzegów Langwedocji łodzi z  Marią Magdaleną i Józefem z Arymatei na pokładzie. Miejsce, w którym dobili do brzegu, to dzisiejsze Les Saintes-Marie-de-la-Mer. To wydarzenie stało się również początkiem osobliwego kultu Sary Egipcjanki praktykowanego jedynie w południowej Francji.  Od 23  do 25 maja każdego roku organizowane są tam procesje na cześć Sary Kali, podczas których dzieci wkładają za ubranie posągu Sary karteczki z życzeniami.

Kolejnym etapem odkrywania Langwedocji było czerwone wino Chateau Ardolou – klarowne, lekkie i delikatne. Wspaniale komponowało się z serami, wśród których kosztowaliśmy: Cambozolę z porostem białej i niebieskiej pleśni - łagodny, śmietankowy smak łączy się tu z pikantnym, właściwym dla niebieskiej pleśni; Dorblu – ser z przerostem niebieskiej pleśni o oryginalnym, intensywnym smaku; Mirabo z orzechami włoskimi – ser ze szlachetną białą pleśnią o kremowo-śmietankowej konsystencji oraz Illertaler - ser twardy o łagodnym, lekko słodkawym smaku.
Degustacji towarzyszyła opowieść o drugiej tajemnicy Langwedocji, której nie udało się rozwiązać po dzień dzisiejszy: to 10. miesięczna obrona Montsegur – siedziby Katarów, do której doszło tuż pod koniec krucjaty przeciwko albigensom. W czasie tej obrony miały miejsce niezwykłe wydarzenia, takie jak np. dwutygodniowy rozejm wymuszony na oblegających, jak się wydaje tylko po to, by za murami Monsegur mogła się odbyć jakaś tajemnicza uroczystość, po której z twierdzy wydostało się czterech mnichów z czymś bardzo dla katarów cennym. Nie wiadomo, czy był to skarb, czy spisana na prastarych zwojach wiedza.

Historia Langwedocji naznaczona była ogniem wojen, zniszczeniem i rewolucją. Swoje ślady pozostawili tu Grecy, Rzymianie, benedyktyni i katarzy. Wiąże się z nią także tajemnica Rennes le Chateau. Poznaliśmy ją podczas kosztowania kolejnych win – rubinowego, wyrazistego i dobrze zrównoważonego Costieres de Nimes, długiego, wyważonego Chateau Salvaniac z wyraźną nutą pomarańczy i polnej łąki, szlachetnego, gęstego Chateau Valoussiere i słodkiego Domanie du Mas Rouger, o złocistej barwie i zapachu cytrusów. A historia mówi, że w małej wiosce w Pirenejach - Renes le Chateau, proboszcz miejscowej parafii remontując kościół odnalazł coś, co uczyniło go niewiarygodnie bogatym. Po dziś dzień wydarzenia te stanowią kanwę dla wielu książek detektywistycznych, z których ostatnio najgłośniejszą był „Kod Leonarda” Dana Browna.

Klub Konesera przyciągnął wielu ludzi ciekawych świata, pragnących poznawać nowe smaki, nowe historie i miejsca. Organizowany będzie cyklicznie – średnio co dwa miesiące. Przed nami bowiem jeszcze wiele do odkrycia.


autor: Dorota Mrówka


Pierwszy Klub Konesera odbył się 6 lutego 2005 roku.
Stały patronat nad Klubem Konesera objął dwutygodnik Biznes Śląski.




Galeria zdjęć: