Blanc de Noir 2005, czyli .białe z czarnego pinota.: jasno-złota barwa, całkiem ekstraktywne; aromaty brzoskwini, mango; lekko mineralne z miłą goryczką i cytrusem; rześkie, przyjemne, długo pozostaje w ustach - 85 zł.

Gamaret Garonoir 2004 (szwajcarska hybryda, czyli krzyżówka dwóch szczepów): pierwsze skojarzenie z Cabernet Sauvignon; ciemna czerwień; śliwka, porzeczka, zielona papryka, aromaty wiejskie, mokrego lasu; ciekawe - 109 zł.

Amigne Balavaud Gran Cru 2005: półsłodkie, o kolorze bladej herbaty; dobra proporcja cukru i kwasowości; posiada złożone aromaty, ziemiste, bardzo oryginalne. Kapitalnie komponowało do podanego wcześniej rewelacyjnego fondue (1/2 ser gruy.re i 1/2 vacherin - specjalnie przywiezionych ze Szwajcarii)! - 109 zł

Były jeszcze szwajcarskie 'tokaje', ciekawe wina musujące i opowieści niesamowite o tym, jak starożytne 'wimany' lądowały na płaskowyżu Nasca (Piłeś wina - nie wsiadaj do wiman! - pomyślałem), o odkryciach nie mających racji bytu (bo dla naukowców, to dowody niewytłumaczalne, czyli 'nienaukowe', czyli nie powinny istnieć, ale niestety istnieją), o kosmicznych teoriach Dänikena i tylko dzięki degustacji mieściło nam się to jakoś w głowie...
Niemałe emocje wzbudziła też tak zwana 'konfuzja seksualna' stosowana przez szwajcarskich winiarzy. Żyjąc i pracując w zgodzie z naturą, ekologią, szanując środowisko i wszelkie stworzenie - nie mordują oni szkodników, tylko rozmieszczają pojemniki z feromonami tak, aby samce nie potrafiły znaleźć samic (można i tak, ale niektórzy z klubowiczów byli trochę oburzeni!).
Nieznana Szwajcaria stała nam się trochę bliższa tego wieczoru. Wina ma oryginalne i ... nie tanie. Praca w kraju pysznych serów, czystych ulic, dokładnych zegarków, wybornych czekolad i bankowców (wiadomo skąd!) ma inną wartość. Trudne warunki uprawy i zbiorów, troska o jakość i harmonię z przyrodą też są nie do przecenienia. Wina nie na każdą kieszeń mają rację bytu, zwłaszcza interesujące i robione z taką dbałością.




Galeria zdjęć: